کتاب تسلی ناپذیر

اثر کازوئو ایشی گورو از انتشارات ققنوس - مترجم: سهیل سمی-ادبیات دهه 1990

Unconused یک بار یک رمز و راز روانشناختی جذب کننده است، طنز خشن از فرقه هنر و مطالعه شخصیت خیره کننده یک مرد که زندگی عمومی او را فراتر از کنترل او تسریع شده است. رایدر، پیانیست مشهور، وارد یک شهر اروپای مرکزی می شود که نمیتواند برای کنسرتی که می تواند به یاد داشته با قبول دادن آن را شناسایی نکند. اما پس از آنکه او با چشم انداز وحشتناک و غم انگیز - و همیشه عجیب و غمگینی به عنوان یک رویا ممکن است می گذرد - او به طور پیوسته متوجه می شود که او در معرض مهم ترین عملکرد زندگی خود است. Ishiguros مطالعات فوق العاده و اصلی از یک مرد که زندگی خود را فراتر از کنترل خود را تسریع شده است در انتشار توسط مفتی، انحراف - و بالاترین ستایش دیده شد.


خرید کتاب تسلی ناپذیر
جستجوی کتاب تسلی ناپذیر در گودریدز

معرفی کتاب تسلی ناپذیر از نگاه کاربران
افکار من در مورد خواندن دوم از فرم رمان Unconsoled.The یک تفسیر حجاب در فرآیندهای متون و پیشرفت است. به لحاظ ساختاری، من اعتقاد دارم که رمان جسورانه Ishiguro تا کنون است. من فکر می کنم که باید به سختی نوشت، اما بوی لامپ در مورد آن وجود ندارد. پروس سبکتر از هوا است. من به عنوان Ishiguros بیشتر رمان Kafkaesque، به خصوص در استفاده از دولت های متضاد به من حمله می کند. کافکا @ In Penal Colony @ مخصوصا به ذهنم رسیده است. آقای رایدر، رایزن پیانیست شهرت جهانی، به یک هتل در یک شهر استانی ناشناس (احتمالا آلمانی) می پردازد. در آنجا باید بخشی از یک کنسرت رویداد-مدنی مدنی باشد که توسط شهرداری های شهر توسعه یافته است تا معکوس شدن درک شده را که به هیچ وجه به جز یک احساس ناخوشایند شخصی مشخص نیست تعریف کند. مردم این شهر، غیرقابل انعطاف، میخواهند آنچه را که به عنوان شیوه گذشته زندگی آنها درک می کنند، بازپس بگیرند. آنچه غلط است این است که آنها هرگز نمی توانند. همانطور که می گوید آقای ریدر: شاید ما برای کار سختی که برای هر یک از ما پیش می آید، به ما هشدار می دهیم، اگر مجددا شادی را که ما تا به حال داشته ایم دوباره کشف کنیم. (ص 115) رایدر هم برای مشاوره و هم برای آنها انجام می شود، اما عمدتا او بر روی سطح رویدادها حرکت می کند، همانطور که در رویاها انجام می شود. او هیچ سفرنامه ای ندارد، هرگز نمی داند کجا قرار است باشد، اما از مواجهه با مواجه شدن رانده می شود. تقریبا همه او بعنوان بیگانه دیده می شود، با این حال، رابطه ی طولانی با یک زن محلی، سوفی و ​​پسرش دارد. او به حوالی خارج از شهر هدایت می شود و از طریق گذر کوتاه به هتل می رسد. او در مورد اینکه یکی از ساکنان پس از دیگری تحت تاثیر قرار می گیرد رانده می شود. به عنوان مثال، در میان برخی از کسب و کار و یا دیگر او به یک دوست قدیمی مدرسه که او برای 30 سال دیده نمی شود که برای شش صفحات را می بیند اجرا خواهد شد. در مثال دیگری، در راه پذیرش، او با ماشین خانواده قدیمی خود که بعدها به عنوان یک کودک بازی می کرد، می آید و حالا زنگ زده است. این مکاشفه صفحات خاطراتی را به ارمغان می آورد. ریدر انگلیسی است، بنابراین نگاهی به دوران کودکی اش در Worcestershire وجود دارد. من معتقدم که قابل توجه ترین شیوه ای است که نویسنده از تکالیف طولانی (رویاهای من هرگز کلامی، همیشه بصری) برای پیشبرد داستان نیست. زمان تمایل دارد. اولین روزی که آقای ریدر در شهر اقامت می کند، 150 صفحه از رمان را به خود اختصاص می دهد. فضا فشرده شده است، گاهی اوقات گسترش یافته است. به این ترتیب، کتاب به دنبال تحقق انتظارات خواننده در هر نوبت است. ما در یک عدم تعادل ثابت نگه داشته میشویم. همه چیز کمی آرام است. با این حال، در همان زمان سورئالیستی، من فکر می کنم می توانیم آن را نام ببریم که در چک نگهداری می شود. ژست گسترده ای نادر است نادر است. اگر چه ما هم خیلی از Lautrà © amontâ € ™ s @ زیبا به عنوان فرصتی ملاقات در جدول محاسبه یک ماشین دوخت و چتر ما نیست. \"Ishiguro می خواهد این ناهماهنگ قابل توجه است، اما او همچنین می خواهد یک مقدار از انسجام. متن یک مشاغل ثابت از تعادل است. شاید کتاب عجیب و غریب Ishiguro به تاریخ، که چیزی را می گوید. اگر کار شما را دوست دارید، باید آن را بخوانید. برای کسانی که تازه وارد Ishiguro هستند، از اینجا شروع نکنید. با یک هنرمند از جهان شناور، باقی مانده از روز، هرگز اجازه دهید من، یک نمایش پر از تپه ها و یا زمانی که ما یتیم شد.

مشاهده لینک اصلی
از خواب بیدار میشوم اکنون سعی میکنم بعضی از احساساتم را به هم مرتبط کنم، اما همانطور که آگاه هستید، این کار ساده ای نیست که حافظه ی رویایی را حفظ کنید یا جزئیات را یادآوری کنید ... این گفتگو فوق العاده طولانی در آسانسور که من را به یک پیچ و تاب زمان به من هشدار داد. آقای رایدر احتمالا نه تنها بزرگترین پیانیست جهان است، بلکه شاید حتی بزرگترین قرن به مکان ناشناخته وارد شده است تا یک کنسرت انجام دهد و در رویدادهای مختلف شرکت کند. به استثنای اینکه، او هیچ نظری در مورد برنامه خود ندارد. پس از گفت و گو ماراتن در آسانسور با دروازهبان قدیمی، گوستاو، رایدر برای مدتی دراز کشید. تحقق این امر به او می گوید که اگرچه اتاق کاملا متفاوت است، اما در واقع یک اتاق خواب در خانه ای است که در آن زمان بعنوان یک کودک زندگی می کرد. و بنابراین ما وارد یک داستان رویایی است که در آن زمان انعطاف پذیر و تغییر فضا است. گاه او ممکن است فاصله قابل ملاحظه ای را با هتل داشته باشد، فقط به ناگهان خود را در ورودی دیگری پیدا کند. مردم به نظر می رسد از هیچ جایی، از جمله افراد از گذشته خود. تحریف و سردرگمی وجود دارد. بسیاری از عناصر رویای دیگر مانند ظاهر شدن در یک کابین حمام وجود دارد که مخاطب را در بهترین لباس های تیکوزی یا لباس و جواهرات خود قرار می دهد - چند نفر از ما قبل از یک رویداد عصبی پیش بینی شده، رویاهایی مشابه داشتند؟ در رویاها ما اغلب سعی می کنیم مشکلات روزمره و همچنین مشکلات از پست ما کم و دور را حل کنیم و این جنبه های این داستان است. رایدر همچنین گاه توانایی شنیدن یا بدست آوردن آنچه را در فاصله ای می گوید، و در یک لحظه او را در یک میز قرار می دهد که در آن بیشتر مورد بحث قرار می گیرد، اما با شنیدن سخنان او تا زمانی که گفتگو نباشد به پایان می رسند وقتی که متوجه می شوند که او به تازگی وارد شده است و بازگشت به تسلیم شدن است. هرکس که او روبرو می شود چیزی را از او می خواهد و در ابتدا به نظر می رسد که او راضی است. با این حال، به عنوان داستان پیشرفت ما از شخصیت واقعی Ryders آگاه می شود. از خودخواهی، اهمیت خود، گره زدن و تمایل به سرزنش دیگران برای مشکلاتش. او به نظر می رسد خشم و عصبانیت عظیم را نسبت به سوفی تحمل کند. در حالی که او در واقع دارای یک برنامه فوق العاده پر مشغله است، او شنیده می شود به گفته بیشتر و بیشتر است که او یک مرد بسیار شلوغ با کسب و کار بسیار مهم است برای شرکت در اما او به هر حال او همیشه اولویت های خود را درست است. رمان با تمام طیف از ضعف و ضعف انسان است. تغییرات مکرر صحنه وجود دارد، لحظات مضطرب (در زمان به کنسرت می آیند)، پوچی، ناهماهنگی، لحظات خنده دار و شخصیت های به یاد ماندنی. این یک قطعه ادبیات فوق العاده تخیلی است، اما همچنین در 535 صفحه با اندک اندک طول می کشد. این فراتر از درک من است که آقای اسحي جورو طرح را به آخرين حکم تحميل مي کند. این یک رمان است که مطمئنا ذهن من را در یک چرخش!

مشاهده لینک اصلی
پس از دوست داشتن همه رمان های دیگر من، من بالاخره به خواندن Ishiguros خواند Unconsoled، و پسر آن عجیب و فوق العاده بود. Id صدای یک عظمت گسترده ای از عقاید در مورد این کتاب را شنید، از آن است که یکی از ده رمان من در تمام دوران @ به @ من آن را دوست داشتم در یک زمان، ناخوشایند @ به @ این یک خراب قطار unmitigated بود. @ همیشه جذاب برای من وقتی یک کتاب چنین واکنشهای متنوعی را جذب می کند، بنابراین به دنبال آن بودم که به این دلیل مخالفم. همچنین فقط اتفاق می افتد که اسحاقورو را در آنچه که شما ممکن است به نام «مرتبه عجیب و غریب» افزایش دهید، بخوانید، و من شنیده ام که این واقعا عجیب ترین کتاب اوست. چیزی است که عمیقا رضایتبخش است در مورد ادامه راه من در این راه، اگر چه در این نقطه من شک و تردید آن را پایدار هر طولانی تر - این کاملا یک چالش برای نوشتن یک کتاب غریبه از این است. البته، بسیاری از ویژگی های عجیب و غریب آن مورد بررسی قرار گرفته است قبل از. سورئالیسم، زبان رویاها و کابوس ها، در آن شخصیت بیهوده برای انجام وظایف ساده، تغییرات ناگهانی و گیج کننده در محیط و چشم انداز، منطق منحرف و اولویت های عجیب و غریب بومیان در یک شهر عجیب آشنا، تلاش می کند: همه این عناصر برای ترکیب @ Kafkaesque @ ژانر ترکیب شده و دوباره ترکیب شده اند. گفتم، این کتاب تمام این چیزها را به گونه ای به نظر می رساند که بیشتر و بیشتر از سایر داستان های رویایی خواندنی است. Ishiguro واقعا از ماسه های در حال تغییر ادراک که نشان دهنده یک آگاهی رویایی است. در همان زمان، او موفق به حفظ انسجام در روایت - فقط به سختی، در برخی موارد، اما او را مدیریت می کند. گاهی اوقات تعادل بین سورئالیسم و ​​احساس شخصیت و صدا منسجم، احساس می کند که یک عمل جادوی فکری است که خواننده به سختی می کشد؛ تماشاگران در لبه صندلی های خود قرار می گیرند، در الگوهای پیچیده ای که توسط اشیاء تیزهوش به نمایش در می آیند و در عین حال عصبی می شوند، در هر لحظه، بر سر سرایندگان سقوط می کنند. به طور مناسب، شخصیت اصلی The Unconused یک سازنده است: رایدر، پیانیست انگلیسی معروف انگلیسی که مجددا به یک شهر می آید که ممکن است یا شاید پیش از آن به او آشنایی نداشته باشد، جایی که او قصد دارد عملکردی را ارائه دهد که ممکن است یا نتواند به طرق مختلفی مهم باشد. یکی از چیزهایی که من در مورد این رمان دوست داشتم، راه منحصر به فردی بود که روابط در داخل و خارج از تمرکز افتاد؛ چند روز بعد از پیدا کردن دختر آشنایی در یک کافه، رایدر به تدریج @ به یاد داشته باشید @ جزئیات بیشتر و بیشتر در مورد او. اگر چه در ابتدا اشاره شده است که آنها فقط ملاقات کرده اند، آنها به زودی گفتگو هایی را نشان می دهند که تاریخ طولانی تحریکات متقابل و امیدها مشترک، حمله و اطمینان یکدیگر را به شیوه ای یادآور یک (مدت نامناسب) رابطه بلند مدت است. ریدر احساسات و فرایندهای اندیشیده خود را در رابطه با خوشبختی و سلامت روانی پسران زن، بوریس، به میزان شدت بیشتری برای پاتریک مناسب تر از یک آشنایی شانس می دهد، و واکنش های بوریس خود را به رایدر نشان می دهد تمایل عمیق برای تایید یادآور یک غفلت کودک. در عین حال نزدیک بودن روابط ریدر با مادر و کودک هرگز به صراحت بیان نشده است و به نظر می رسد در سراسر رمان به طور غیرمنتظره موم و به طور غیر منتظره ای فرو می رود. به همین ترتیب، داستان های زندگی شخصیت های مختلف شروع به آینه و تقلید یکدیگر می کنند و راه های جذاب. با توجه به اینکه گوستاو به عادت هرگز مستقیما به دخترش صحبت نکرد، ریدر به تدریج با بوریس، فرزند خود، رفتار مشابهی را اتخاذ کرد. هوفمن و پسرش استفان، شاهد روابط کاملی بین مدیر هتل، یا اشاره به Ryder از ارتباط مبهم خود با والدین خود، که ممکن است یا ممکن است در شهر نامشخص وارد شود برای شنیدن او پیانو برای اولین بار در خیلی سال. خواننده هرگز اطمینان نداشته است که تا چه حد مکالمات و داستانهایی که در اطراف رایدر اتفاق می افتد، دنیای درک شده خود را به وجود می آورند، تا چه حد او داستان خود را بیرون از محیط اطرافش بیرون می کشد و میزان دینامیک پیچیده ای که در آن کار می کند، است. . ترس های اولیه که در بسیاری از این تعاملات دخیل بوده اند (رد پدر و مادران، آماده شدن برای اجراهای مهم، تحقق ناگهانی آنهایی که اقدامات غلط نامناسب بوده اند)، سطح دیگری را به سوال پیرامون اینکه \"رایدر\" @ نیمه ایجاد شده است @ و چه چیزی درک می کند ؛ یک حس وجود دارد که ما ممکن است در یک مارپیچ غیرقابل کنترل قرار بگیریم، به طور مداوم ایجاد دنیایی را که از طریق اعمال بسیار سخت و دشواری به آنها هجوم می آوریم. این احساس رفتار نامناسب ثابت در سراسر Unconsoled است، و آن را اجرا می کند از هیجان به هولناک به شگفت آور غیرقابل قبول است به عنوان مثال، هیچ کس متوجه نمی شود، زمانی که رایدر در لباس پوشیدن و دمپایی خود را نشان می دهد و خود را Ryder به طرز عجیبی غیر فعال می شود زمانی که روزنامه نگار و عکاس که با او مصاحبه می کنند صحبت می کنند ...

مشاهده لینک اصلی
من احساس فوق العاده ای از تسکین احساس کردم که من تا به حال در نهایت به پایان رسید Ishigurosâ € ™ ثانیه غیر متصل. من اجازه دادم که تجربه خواندن آن را به خاطر داشته باشم، با راوی ناکارآمد حافظه و جریان نزولی پوچ و طنز، و روایت باور نکردنی آن، مانند رویایی. هرچه بیشتر در مورد آن فکر کردم، بیشتر به نظر می رسید که آن را یک موضوع کامل برای بررسی Goodreads می کند. من نگرانی کمی در مورد زمان آن را برای احساسات من در مورد کتاب روشن، اما بعد از نگاه کردن به دفتر من، دیدن خورشید جریان از طریق پنجره بود و تمام وظایف دیگر من در روز به طور مرتب اتفاق می افتد، به نظر می رسید زمان مناسب برای شروع بررسی من است. در روزهای دیگر برای انجام وظایف دیگر، زمان زیادی وجود خواهد داشت. در حقیقت، هرچه بیشتر آن را در نظر گرفتم، بیشتر به این فکر می کردم که واقعا عصب را با خوانندگان Goodreads همخوانی کنم. در حقیقت این می تواند بازنگری باشد که می تواند جامعه ی Goodreads را یک بار و برای همه ی آن ها بکشد. بله، یک بررسی مختصر و به خوبی نوشته شده فقط چیزی است که مورد نیاز بود، در واقع من کاملا مشتاق بودم که مسئولیت آن را داشته باشم که آن را بنویسم. و این درست است که بسیاری از مردم ممکن است این بررسی را بخوانند. جرأت می کنم می گویم، در میان خوانندگان این بررسی ممکن است خوانندگان متفکر و شاید یک نویسنده یا دو نفر باشند. شاید آقای Ishiguro خود را به Goodreads خوش آمدید! من او را در تخت شیک لندن خود تصور می کنم و از دستیار خود می خواهم که به ناشران و نماینده اش و تمام تنظیم کننده های مختلفش توضیح دهد که امیدوار است که او بخواند یا سخنرانی دربارۀ کارش را انجام دهد که خودم کاملا به طور شخصی با کلماتم تبدیل شده بود ! شاید بررسی من به او کمک کند تا کتاب خود، با استعاره، رمز و راز و سورئالیسم باشکوه و حتی بیشتر از آنچه که در حال نوشتن بود، درک کند. تصور این باعث شد که من به شدت درگیر شدم، و به عنوان نور کم شد، من شروع به بررسی خود کردم. هنگامی که من کار صبحگاهی خود را، هنوز ناقص، بر روی صفحه نمایش، من فقط برای کلمات نوشتن من رسید. در هیجان در نظر گرفتن یک بررسی درخشان از The Unconsoled، من کاملا فراموش کرده ام که مسئولیت هایم را کامل کنم. من در آن زمان بر روی کامپیوترم نگاه کردم و متوجه شدم که چند دقیقه قبل از مهلت من باقی مانده بود. در لحظاتی که مشتریانم مرا می خواندند، درخواست گزارش هایشان کردند. من فهمیدم که می توانم زمان خوبی را با زمان باقی مانده ام داشته باشم. دستم را روی صفحه کلید گذاشتم

مشاهده لینک اصلی
Unconsoled تقریبا قطعا یک کار برای همه نیست. یا حتی شاید برای بسیاری. Ishiguro ساخته شده است که یک رمان کاملا خسته کننده و عمیقا قابل تحسین است. آنچه در ابتدا به نظر می رسد مجموعه ای ساده از برخورد بین pianistâ € ™ ثانیه مشهور است. رایدر به شما \"و ساکنان یک شهر اروپایی تبدیل به چیزی جز. رایدر به معنای آن است که بخشی از عملکرد کنسرت را به ارمغان بیاورد که شهر را از قلمرو فرهنگ غلط و به خط مقدم زیبایی های مهم جامعه متمایز می کند، اما زمان، فضا، مردم و حافظه خود به طور مداوم تهدید می کند که از او جلوگیری کند آمادگی برای این رویداد را ندارد و به هیچ وجه عادت ندارد. به سرعت مشخص می شود که داستان به معنای آن نیست که با هر یک از این لیبرالی پایه تفسیر شود که ما در رمان خواندن با آن مواجه می شویم. در اینجا زمان کاملا مایع، کند شدن و یا تسریع یا به سادگی خم شدن به عنوان Ishiguro نیاز به آن است. مکان ها و فواصل نیز به نظر می رسد موم و اراده را کاهش می دهد، تبدیل منظره شهر به بیان ادبی برخی از Eschers تنظیمات غیر ممکن است. مکالماتی که باید از طریق گوش شنوایی انجام شود، توسط روایت آقای ریدر صادقانه ضبط می شود. افرادی که باید غریبه باشند، اتفاق می افتد آقای ریدرز نزدیک دوستان، آشنایان و روابط است. یا شاید نزدیک است. Unconsoled یک کار خسته کننده و خسته کننده است، اما برای من تجربه کارهای پیچیده Ishiguros در اینجا به خوبی به ارزش نا امیدی است. من شاید آرزو داشتم که رمان صد صدایی بیشتر باشد اما من واقعا نمی توانم Ishiguro را به دلیل طولانی که من را در آن گرفتار کردم نادیده بگیرم تنها در آن صد صفحات که درک من از آنچه که واقعا می تواند با آقای آقای Ryder آغاز شود برای کریستال شدن نمیخواهم به خواندن غیرمنصفانه رنگها را بخوانم، جزئیات تفسیر من را برای دیگر اقوام ترک خواهم کرد. به این ترتیب کافی است بگویم که Unconsoled یکی از آن کتابهای نادر است که واقعا نیاز به تفسیر دارد.

مشاهده لینک اصلی
کتاب های مرتبط با - کتاب تسلی ناپذیر


 کتاب اعتماد
 کتاب دزد و داستان های دیگر
 کتاب انسان در جستجوی معنای غایی
 کتاب اندیشیدن
 کتاب بیشعوری
 کتاب من می روم